Zakład Studiów Europejskich i Krytyki Kulturowej

Struktura Zakładu

KIEROWNIK
  • dr hab. prof. UAM Wojciech Dohnal
PROFESOR ZWYCZAJNY
  • prof. dr hab. Michał Buchowski
PROFESOR NADZWYCZAJNY
  • dr hab. prof. UAM Bartosz Korzeniewski
PROFESOR WIZYTUJĄCY
  • dr Elżbieta M. Goździak
ADIUNKCI
  • dr Zofia Boni
  • dr Piotr Fabiś
  • dr Mariusz Filip
  • dr Małgorzata Kowalska
  • dr Aleksandra Lis
  • dr hab. Izabella Main
  • dr Hannah Wadle
DOKTORANCI
  • mgr Marta Kluszczyńska (od 2017)
  • mgr Robert Rydzewski (od 2013)
  • mgr Alexandra Staniewska (od 2018)
  • mgr Agata Stasik (od 2017)
  • mgr Aleksandra Turowska (od 2014)

TEMATY BADAWCZE ZAKŁADU

  • Transformacje kulturowe społeczeństw środkowoeuropejskich
  • Migracje w kontekście europejskim
  • Western jako mit założycielski i teoria społeczeństwa kapitalistycznego
  • Migranci w Europie w perspektywie antropologii medycznej
  • Antropologia pamięci społeczeństwa polskiego
  • Antropologia tożsamości w kontekście polskim i europejskim
  • Energia i społeczeństwo

Prof. Michał Buchowski zajmuje się problematyką przemian społeczno-kulturowych w Europie Środkowej i Wschodniej w okresie postsocjalistycznym. Ujmowane są one m.in. w kategoriach tzw. krytyki kulturowej, która stara się przedstawiać kulturę jako kategorię uwikłaną w proces historyczny, urzeczywistniana przez działające podmioty i w związku z tym ‘polityczną’.

W bezpośredni sposób do tematu ‘polityczności’ kultury nawiązują też badania prof. Wojciecha Dohnala, zajmującego się właśnie antropologią polityczną jako dziedziną studiów badającą stosunki władzy, podporządkowania i hierarchii społecznych, lecz również samej będącej wytworem takich stosunków i uwikłanej w relacje ‘polityczne’ (autorefleksja demitologizująca wyjątkowy, jakoby pozaspołeczny status praktyki antropologicznej). Część jego prac dotyczy antropologii miasta, która jest z kolei głównym przedmiotem studiów dr hab. Izabelli Main, starającą się łączyć przestrzeń miejską z polityką pamięci. Ta ostatnia ma również wiele wspólnego z religijnym wymiarem życia społecznego. Dr hab. Main bada również zjawiska z zakresu antropologii medycznej oraz współczesnych migracji, zarówno w wymiarze lokalnym, jak i europejskim.

Dr Piotr Fabiś uprawia z kolei krytyczną refleksję teorii antropologicznych, a także zjawisk kultury współczesnej, w szczególności westernu, który jest przedmiotem jego antropologiczno-socjologicznego studium odwołującego się, do teorii mitu i narracji (uwzględniające koncepcje od Proppa do Willa Wrighta) i próbującego osadzić western zarówno w szerszym kontekście teoretycznym (teoria mitu Barthesa oraz pojęcia ‘pola’ i ‘habitusu’ Bourdieu), jak i historycznym, w szczególności na tle ‘podłoża społecznego’.

Dr Mariusz Filip interesuje się teorią, metodologią i historią antropologii, w tym zwłaszcza zagadnieniami tożsamości, etniczności, nacjonalizmu, rasizmu i lokalności. Ważnym obszarem jego eksploracji jest ponadto etnohistoria, neopogaństwo słowiańskie (rodzimowierstwo), etnografia wspólnot lokalnych i ruchów społecznych, a także antropologia „u siebie” i etnologia Kaszub.

Dr Aleksandra Lis jest specjalistką w zakresie  badań nad nauką, techniką i społeczeństwem (STS). Interesują ją przede wszystkim konflikty społeczne wokół nowych technologii, rola nauki w tworzeniu polityk, teoria aktora-sieci (ANT) oraz socjologia i antropologia gospodarki, w tym procesy tworzenia rynków, handel uprawnieniami do emisji, społeczno-techniczne aspekty tworzenia towarów i wartości rynkowej, a także społeczno-techniczne aspekty przejścia do gospodarki nisko-emisyjnej oraz praktyczne i teoretyczne problemy partycypacji społecznej. Problematyka ta stanowi również ważne pole dociekań naukowych dr Małgorzaty Kowalskiej. Jej zainteresowania dotyczą antropologii ekonomicznej w różnej skali, w tym negocjowania władzy oraz narracji modernizacyjnych, szczególnie w europejskich krajach postsocjalistycznych. Ostatnio coraz więcej uwagi poświęca też kryzysowi klimatycznemu oraz próbie krytycznego ujęcia kulturowych jego przyczyn i lokalnych na niego reakcji.

Dr hab. prof. UAM Bartosz Korzeniewski zajmuje się badaniami  nad pamięcią zbiorową, polityką historyczną w Polsce i w Niemczech, muzeami narracyjnymi oraz rozliczeniami z przeszłością w państwach posttotalitarnych, a także dziedzictwem żydowskim i pruskim w Wielkopolsce.


Zakład Studiów nad Kulturą Współczesną

Struktura Zakładu

KIEROWNIK
  • prof. dr hab. Waldemar Kuligowski
PROFESOROWIE NADZWYCZAJNI
  • dr hab. prof. UAM Danuta Penkala-Gawęcka
  • dr hab. prof. UAM Adam Pomieciński
ADIUNKTKI

dr Agata Stanisz

DOKTORANCI
  • mgr Ewelina Ebertowska (od 2018)
  • mgr Waldemar Elwart (niestacjonarny)
  • mgr Marta Machowska (od 2014)
  • mgr Karolina Pawłowska (od 2013)

TEMATY BADAWCZE ZAKŁADU

  • Globalizacja, mobilność, wielokulturowość
  • Hybrydyczne praktyki kulturowe
  • Festival studies, resistance studies, historia i teoria antropologii
  • Antropologia medyczna, Azja Środkowa, pokrewieństwo
  • Urban studies, nowe ruchy społeczne
  • Road studies, reżimy logistyki, lokalne ekonomie

Zakład Studiów nad Kulturą Współczesną skupia się na zjawiskach i procesach, które współtworzą kulturową panoramę teraźniejszości. Opisujemy i interpretujemy nowe postawy, wartości, praktyki i wyobrażenia. Jesteśmy aktywni w ramach antropologii medycznej, studiów nad kulturą popularną i zjawiskiem festiwalizacji, badaniach ruchów alterglobalnych, etnografii autostrady oraz mobilności. Zajmujemy się współczesną rodziną i pokrewieństwem, nowymi ruchami społecznymi, biomedycyną, teorią kultury i dziejami antropologii. Prowadzimy etnograficzne badania w terenie i w sieci internetowej, sięgamy po techniki fieldrecordingu, fotografii, video i technik z zakresu badania poprzez sztukę.

W swoich badaniach staramy się łączyć najlepsze tradycje amerykańskiej i brytyjskiej anthropology at home, francuskiej ethnologie chez soi, skandynawskiej antropologi hemma oraz nowej polskiej etnologii. Badania własnego kontekstu kulturowego uzupełniamy o studia prowadzone w kontekście europejskim oraz pozaeuropejskim, co pozwala na uwzględnienie lokalnych i globalnych poziomów wybranych zjawisk.

Publikujemy artykuły w prestiżowych czasopismach naukowych, zarówno polskich („Lud”, „Ethnologia Polona”, „Konteksty”), jak i międzynarodowych („Anthropos”, „Antropologija”, „Anthropology and Medicine”, „Anthropology Today”, „Cargo”, „Central Asian Survey”, „Český lid”, „Curare”, „Ethnologie française”, „Lietuvos Etnologija”, „Social Science & Medicine”). Wydajemy monografie w języku polskim i angielskim.

Działamy także w obrębie antropologii zaangażowanej, aktywnie włączając się w debatę publiczną jako autorzy artykułów, komentarzy i felietonów, blogów oraz programów telewizyjnych.

W Zakładzie powstał pierwszy polski podcast antropologiczny Antropofon; tutaj pracuje także redaktor naczelny kwartalnika „Czas Kultury”.


Zakład Studiów Polskich i Regionalnych

Struktura Zakładu

KIEROWNIK
  • dr hab. prof. UAM Jacek Schmidt
PROFESOR NADZWYCZAJNY
  • dr hab. prof. UAM Anna Weronika Brzezińska
  • dr hab. prof. UAM Katarzyna Marciniak
PROFESOROWIE EMERYTOWANI
  • prof. dr hab. Andrzej Brencz
ADIUNKCI
  • dr hab. Agnieszka Chwieduk
  • dr Jan Lorenz
DOKTORANCI
  • mgr Joanna Dworzecka (od 2016)
  • mgr Karolina Dziubata (od 2017)
  • mgr Karolina Echaust (od 2018)
  • mgr Michalina Janaszak (od 2017)
  • mgr Katarzyna Schinkel (od 2016)
  • mgr Karolina Sydow (od 2013)

TEMATY BADAWCZE ZAKŁADU

Zakład Studiów Polskich i Regionalnych jest kontynuatorem powstałego na przełomie lat 1957-58 Zakładu Etnografii Polski kierowanego przez Prof. Józefa Bursztę. Przez kolejne dziesięciolecia realizowane były badania dotyczące tożsamości lokalnych i regionalnych, zmiany kulturowej i przekształceń krajobrazu kulturowego, pograniczy etnicznych oraz tradycyjnej obrzędowości. Badania te realizowane były na obszarach Ziem Północnych i Zachodnich, Podkarpacia, Warmii i Mazur oraz Wielkopolski. Kolejnymi jego kierownikami byli Prof. dr hab. Bogusław Linette, Prof. dr hab. Anna Szyfer oraz Prof. dr hab. Andrzej Brencz.

Obecnie badania pracowniczek i pracowników Zakładu koncentrują się wokół czterech obszarów tematycznych:

  • Metodologia nauk społecznych oraz metodyka (procedury i techniki) badań jakościowych i mieszanych, w tym zagadnienia etyki badań, konstruowania procesu badawczego we współpracy ze społecznościami lokalnymi, analiza i przetwarzanie danych, upowszechnianie wiedzy etnologicznej.
  • Współczesne migracje do Polski i krajów środkowoeuropejskich – ze szczególnym uwzględnieniem tworzenia i aktualizowania baz danych o imigracji, funkcjonowania ośrodków detencyjnych i otwartych dla cudzoziemców oraz edukacji osób odpowiedzialnych za kontakt z imigrantami.
  • Zagadnienia lokalności i regionalności w kontekście badań na obszarze Europy: współczesne podejścia koncepcyjne i badawcze z zakresu etniczności, współczesnych ruchów regionalnych, wyznaniowych w kontekście politycznym, ekonomicznym i historycznym. Szczególnie istotne jest tu uwzględnienie perspektywy oddolnie konstruowanej, rozumianej jako różne „wymiary lokalnego”: życie społeczności lokalnych w jednoczącej się Europie, ich aktywizacja, kreowanie postaw proregionalnych – edukacja regionalna i kulturowa. W tym nurcie zainteresowań łączymy także wiedzę akademicką z edukacją praktycznych umiejętności przydatnych w pracy na rzecz rozmaitych podmiotów lokalnych w społeczeństwie obywatelskim.
  • Dziedzictwo kulturowe i jego przekształcenia, w tym ochrona niematerialnego dziedzictwa kulturowego; zagadnienia sztuki ludowej, nieprofesjonalnej i etnodizajnu; religijność ludowa (z uwzględnieniem kultu maryjnego w Wielkopolsce); transformacje tradycyjnego krajobrazu kulturowego polskiej wsi; reprezentacje światów społecznych w narracjach muzealnych, ze szczególnym uwzględnieniem muzealnictwa etnograficznego i muzeach na wolnym powietrzu; zagadnienia pamięci i niepamięci w krajobrazie wiejskim i na terenach o przerwanej ciągłości kulturowej; transfer wiedzy między pokoleniami oraz studia nad pamięcią.

Prowadzimy badania terenowe w różnych regionach Polski (Wielkopolska, Pomorze, Podkarpacie, Mazowsze, Podlasie) i Europy (Rumunia, Niemcy, Francja, Ukraina) oraz współpracujemy instytucjami i organizacjami pozarządowymi, realizując z nimi wiele projektów badawczych, częstokroć z udziałem doktorantów i studentów.


Zakład Studiów Pozaeuropejskich

Struktura Zakładu

KIEROWNIK
  • prof. dr. hab. Ryszard Vorbrich
PROFESOROWIE EMERYTOWANI
  • prof. dr hab. Zbigniew Jasiewicz
  • prof. dr hab. Aleksander Posern-Zieliński
ADIUNKCI
  • dr hab. Natalia Bloch
  • dr Łukasz Kaczmarek
  • dr Zbigniew Szmyt
DOKTORANCI
  • mgr Paweł Chyc
  • mgr Elżbieta Stańczyk (od 2018)

Zakład Studiów Pozaeuropejskich IEiAK jest jedyną tego typu jednostką badawczą w strukturach akademickiej etnologii i antropologii kulturowej w Polsce. Zakład nawiązuje do żywej na UAM tradycji pozaeuropejskich badań etnograficznych i stanowi bezpośrednią kontynuację, działającego od lat 80. XX wieku Zakładu Etnografii Powszechnej. Przedmiotem szczególnych zainteresowań badawczych (a także aktywności dydaktycznej) członków Zakładu są szeroko ujęte zjawiska i procesy społeczne i kulturowe krajów pozaeuropejskich, zwłaszcza krajów postkolonialnych.

Członkowie zespołu prowadzili i prowadzą obecnie badania terenowe na wszystkich (poza Antarktydą) kontynentach: Afryce, Ameryce Północne i Południowej, Azji, Europie oraz obszarach wyspiarskich Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego. Wśród krajów i regionów będących szczególnym przedmiotem badań wymienić należy: Uzbekistan i Kazachstan (prof. dr hab. Z. Jasiewicz), Indie i Nepal (dr hab. Bloch), azjatycką część Federacji Rosyjskiej i Mongolię (dr Zbigniew Szmit), Fidżi i Jamajkę (dr Ł. Kaczmarek), USA, Peru i Chile (prof. dr hab. A. Posern-Zieliński, mgr. A. Przytomska), Meksyk, Boliwia (mgr P. Chyc) oraz Kamerun, Mali, Maroko i Senegal (prof. dr hab. R. Vorbrich). Badania terenowe członków Zakładu objęły także wybrane regiony Polski oraz niektóre kraje europejskie, takie jak: Białoruś, Francję, Hiszpanię, Irlandię, Litwę i Niemcy. W kontekście europejskim badania koncentrowały się na środowiskach Polonii lub na mniejszościach etnicznych i kulturowych (np. muzułmanach).

Problematyka prowadzonych badań obejmowała i obejmuje szerokie spektrum zagadnień, od studiów etnicznych, poprzez problematykę z zakresu etnohistorii, antropologii ekonomicznej (tradycyjne sytemu gospodarcze), antropologii rozwoju (funkcjonowanie projektów rozwojowych), antropologii politycznej (relacje pomiędzy etnicznością i „plemiennością”, „tubylczością” a systemami politycznymi), po studia nad zjawiskami migracji i mobilności ludzkiej (w tym studia nad turyzmem).

Szczególnie aktualnym polem badawczych członków Zakładu jest obecnie problematyka wielokulturowości i związane z nią procesy dekonstrukcji starych i konstrukcji nowych typów tożsamości oraz zjawiska związane z dekolonizacją, sytuacją post- i neokolonialną (tzw. społeczeństwami postplemiennymi, nowymi ruchami społecznymi, alternatywnymi strategiami zmian) oraz transgranicznymi strukturami społecznymi i kulturowymi.


Pracownia Antropologii Audiowizualnej

Struktura Pracowni

KIEROWNIK
  • Prof. dr. Hab. Ryszard Vorbrich
CZŁONKOWIE
  • dr Jan Lorenz
  • dr Agata Stanisz

Pracownia została formalnie utworzona decyzją Rektora UAM we wrześniu 2001 roku jako Pracownia Antropologii Wizualnej. Obecną nazwę, lepiej oddającą nowy profil działalności, zatwierdziła decyzja Rektora UAM z listopada 2012 r. Jej pomysłodawcą i twórcą był prof. dr hab. Ryszard Vorbrich. W skład zespołu pracowni, oprócz prof. R. Vorbricha wchodził (w latach 2002-2011) dr Przemysław Hinca. Od 2012 roku działalność w ramach Pracowni podjęła dr Agata Stanisz. Choć Pracownia powstała formalnie w 2001 roku, prace badawcze i działalność dydaktyczną w zakresie wizualnych form aktywności kulturowej podejmowano w IEiAK już wcześniej, od lat 70. XX w.

Pierwsze, bardziej sformalizowane próby zastosowania technik wizualnych w procesie badawczym i dydaktycznym podjęto w połowie lat 90. ubiegłego wieku, wraz z upowszechnieniem technologii wideo. W ramach, nagrodzonego i finansowanego przez Fundację Batorego projektu dydaktyczno-badawczego „Kultura Maghrebu” studenci IEiAK zrealizowali pięć krótkich filmów dokumentalnych, stanowiących integralną część przygotowanych przez nich prac licencjackich, poświęconych kulturze Berberów marokańskich.

Dzięki nawiązaniu współpracy z Institut für den Wissenschaftlichen Film (przekształconym później w IWF Wissen und Medien gGmbH) w Gettyndze oraz grantom uzyskanym w ramach KBN i MNiSW, stopniowo (w latach 1998-2003) pozyskano sprzęt audiowizualny (początkowo w technologii analogowej, potem w technologii cyfrowej), pozwalający na podjęcie regularnych zajęć dydaktycznych z filmu etnograficznego.

W ramach tych zajęć, w oparciu o bazę techniczną pracowni, powstało kilka studenckich filmów etnograficznych, z których część była prezentowana (i uzyskiwała wyróżnienia) na krajowych i międzynarodowych festiwalach filmów etnograficznych. Sukcesy na międzynarodowych przeglądach filmów etnograficznych przyczyniły się do nawiązania współpracy w zagranicznymi instytucjami naukowym działającym na polu antropologii wizualnej (m.in. z Europa-Universität Viadrina, Frankfurt/Oder), co zaowocowało wymianą studentów oraz wspólnymi projektami dydaktycznymi. Prof. dr hab. Ryszard Vorbrich został też w roku 2004 członkiem International Selection Committee Göttingen International Ethnographic Film Festival.

W ramach działalności Pracowni zrealizowano również kilka filmów naukowych, których autorami byli pracownicy IEiAK. Oprócz projektów filmowych w ramach Pracowni realizowano także projekty badawcze i badawczo-rozwojowe odwołujące się do technik wizualnych oraz metod antropologii wizualnej (m.in. technik eksperymentalnych). Do najważniejszych należy projekt „Pokaż mi swój świat – pokaż mi swoją szkołę” realizowany w Polsce i Mali w latach 2008-2009. Jego efektem było (oprócz dwóch filmów dokumentalnych) kilka publikacji (w tym dwie książki) oraz projekt dydaktyczny (połączony z wystawą fotograficzno-plastyczną, realizowany w kilku ośrodkach akademickich w Polsce.

Obecnie działalność Pracowni skupia się na realizacji projektów dźwiękowych, spośród których do najważniejszych należy Antropofon – pierwszy polski podcast antropologiczny. Antropofon stawia sobie za cel „udźwiękawianie” wiedzy antropologicznej, rejestrowanie jej w formie audio oraz szerokie udostępnianie w Internecie w oparciu o licencje Creative Commons. Projekt wpisuje się w ideę otwartej edukacji i wolnej kultury. W ramach projektu realizowane są wywiady z przedstawicielami nauk społecznych, nagrania konferencji, spotkań panelowych, wykładów i kursów z zakresu antropologii kulturowej oraz audio-reportaże etnograficzne.

W roku 2014 Pracownia była zaangażowana w realizację projektów finansowanych przez MKiDN upowszechniających fotograficzną dokumentację etnograficzną gromadzoną w IEiAK od lat 50 XX w. Były to: projekt wystawy etnograficznych fotografii archiwalnych pt. Etnografowie w ternie oraz projekt internetowej bazy archiwaliów audiowizualnych Cyfrowe Archiwum im. Józefa Burszty.

Najważniejsze pozycje filmografii Pracowni Antropologii Audiowizualnej:

  1. Koominiorz (Chimney – Sweep) (26′) 2002, realizacja: Katarzyna Wala, Olga Stobiecka, opieka merytoryczna: mgr Przemysław Hinca, prof. dr hab. Ryszard Vorbrich; [Wyróżniony na Göttingen International Ethnographic Film Festival – 2002]
  2. Dudziarze (The Pipers) (22′) 2003, realizacja: Michal Baranowski, Pawel Majchrzak, Ewa Mazur, opieka merytoryczna: mgr Przemysław Hinca, prof. dr hab. Ryszard Vorbrich;
  3. Dara musruf. Jak przetańczyć święto, (16’) 2005, realizacja: Ryszard Vorbrich
  4. Kino w Nivé (12”) 2005 realizacja: Ryszard Vorbrich (współpraca P. Hinca)
  5. Opowieść o inicjacji Dogonów (5,5’) 2008, realizacja: Ryszard Vorbrich (współpraca M. Polaszewski)
  6. Taniec masek Dogonów (10,5’) 2008 realizacja: Ryszard Vorbrich (współpraca M. Polaszewski)

Strony projektów realizowanych przez Pracownię Antropologii Audiowizualnej:


Grupa Badawcza „Antropologia medyczna” (GBAM)

Grupa badawcza została powołana 1 lutego 2017 roku decyzją Dyrektora Instytutu. Grupą, której powstanie sformalizowało wcześniej już nawiązaną współpracę osób zajmujących się antropologią medyczną,  kieruje dr hab. Danuta Penkala-Gawęcka, prof. UAM. W skład GBAM wchodzą: dr hab. Izabella Main i dr Zofia Boni; stałymi współpracowniczkami są dr hab. Małgorzata Rajtar i dr Anna Witeska-Młynarczyk. Powołanie Grupy podkreśliło znaczenie antropologii medycznej jako ważnego kierunku działalności badawczej i dydaktycznej w ramach polskiej antropologii oraz przyczyniło się do lepszej wymiany myśli naukowej i koordynacji prac prowadzonych w Instytucie. GBAM zorganizowała szereg seminariów, podczas których wykłady wygłosili zarówno antropolodzy medyczni, jak i przedstawiciele nauk pokrewnych. Kolejnym realizowanym projektem, oprócz dalszych cyklów seminariów, będzie publikacja numeru specjalnego czasopisma „Ethnologia Polona”, poświęconego antropologii medycznej

Danuta Penkala-Gawęcka, kierowniczka GBAM – bada relacje między biomedycyną i medycyną komplementarną; postrzeganie zdrowia i choroby oraz strategie zdrowotne w warunkach pluralizmu medycznego w Azji Środkowej, szczególnie w Kazachstanie i Kirgistanie. Badania w Kirgistanie prowadziła w ramach grantu przyznanego przez Narodowe Centrum Nauki. Zajmuje się także zagadnieniami teorii i metodologii antropologii medycznej oraz jej aspektem stosowanym.

Zofia Boni, członkini GBAM – w ramach grantu finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki prowadzi badania etnograficzne dotyczące społecznych aspektów dziecięcej otyłości w Polsce. Poza antropologią medyczną, jej zainteresowania dotyczą przede wszystkim antropologii jedzenia, antropologii dzieciństwa oraz tzw. critical nutrition studies.

Izabella Main, członkini GBAM – zajmuje się studiami nad zdrowiem i migracjami w kontekście europejskim: dostępem do leczenia oraz zmianą przekonań i praktyk związanych ze zdrowiem, chorobą i leczeniem. Obecnie realizuje projekty badawcze Narodowego Centrum Nauki i Norweskiej Rady Badawczej dotyczące migracji kobiet między Polską i Norwegią oraz sytuacji polskich pielęgniarek w Norwegii.  Opublikowała książkę pt. Lepsze światy medyczne. Zdrowie, choroba i leczenie polskich migrantek w perspektywie antropologicznej (2018).

Anna Witeska-Młynarczyk, współpracowniczka GBAM – interesuje się antropologią psychiatrii dzieci i młodzieży (w 2018 r. ukaże się redagowana przez nią antologia Antropologia psychiatrii dzieci i młodzieży. Teksty wybrane). Obecnie kończy realizację grantu badawczego finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki, który dotyczy dziecięcych doświadczeń ADHD w Polsce.

Małgorzata Rajtar, współpracowniczka GBAM, adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN – prowadzi badania w zakresie antropologii medycznej (biomedycyna, medycyna i religia, choroby rzadkie, biotożsamość, etyka) jako kierowniczka dwóch grantów finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, w ramach których zajmuje się chorobami rzadkimi w regionie Morza Bałtyckiego. Jest też główną wykonawczynią w grancie dotyczącym zespołu Turnera, kierowanym przez dr hab. Magdalenę Radkowską-Walkowicz z Uniwersytetu Warszawskiego.